Za długo czekałam na ekspansję,
za długo czekałam na prawdziwe chwycenie mnie za rękę
jeden mały krok do przodu, dwa duże do tyłu

Ja pragnę tylko ekspansji,
ja nie wracam do mej starej tożsamości,
ja jej nie żałuję, ja jestem Jej wdzięczna,
każdej która zaprowadziła mnie do…obecnej.
Każdą z przeszłych całuję, ściskam z uśmiechem miłości na pożegnanie.

One po to były, abym mogła być tą, którą jestem dzisiaj.
Abym mogła kochać siebie jeszcze prawdziwiej,
kochać świat jeszcze bardziej, kochać ludzi jeszcze szerzej,
obejmować Ich poprzez moją świadomość i moje Serce.
Kto gotowy iść ze mną za rękę…idzie, dołącza, stawia się,
a ja witam z radością w oczach, z ciepłem w Sercu…i zapraszam…
zawsze zapraszam…do spotkania i biegu razem ze mną…
po nowych ścieżkach Życia.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *