Kategoria: Moja Droga do Miłości

Wiem, po co tu przyszłam… Do końca dni…kalkulować…czym jest miłość… Każdego dnia, jesienią, zimą, latem i wiosną odkrywać ją w sobie, świecie i ludziach. Sprawdzać wszystkie jej kolory, desenie, zapachy i zasięg… tak…aby kiedyś tam móc powiedzieć: popatrz, Tatku, mam cały kajet, odrabiałam lekcje. Ale proszę, nie wysyłaj już mnie tam więcej….do tej szkoły z …

Czytaj dalej „Wszystko już jest…”

A tak się śmietanka rozsypała i Kitka w nią wdepła…oj Tatku, Tatku, Ty mnie nie bierz pod włos… Kocham ❤️

Tak sobie jestem z tym tematem od jakiegoś czasu.  Walidacja. Na pierwszy ogień 🔥 poszło we mnie od razu, że to jest przecież normalne. I w sumie trzymam się tego nadal.  Jednak jest różnica.  Robi się różnica, gdy wszystkie nasze potrzeby na niej się opierają, bo wtedy nie może być mowy nawet… o prawdziwej miłości, …

Czytaj dalej „Wszyscy chcemy walidacji”

Tak sobie jestem i przyglądam się mojemu Życiu. I poczułam, że to jest ten czas.  Znów stanąć w prawdzie o mnie samej.  Powiedzieć sobie wprost, tak naprawdę przyjrzeć się sobie.  O co mi tak naprawdę chodzi? O wzrost. A wzrastam pośród innych Dusz. I one wzrastają będąc w moim polu. Po to tu głównie jesteśmy. …

Czytaj dalej „Wzrost ”

Lustro  I tak sobie jestem. Z duszami, które są moimi lustrami. I zaglądam w siebie, do środka. I pytam…dlaczego w moim życiu  jeszcze jestem na częstotliwości winna-niewinna, winny-niewinny?  Gdzie już dawno mnie to nie interesuje. Ale…czemu lustro mi to pokazuje? Skoro pokazuje, to coś musi we mnie być, że to się wydarza. Po co mi to …

Czytaj dalej „Ego”

Słońce ☀️🍒, ja naprawdę nie mam żalu. Dlaczego miałabym mieć? Przecież jestem już dużą dziewczynką, a nie tą, która bawi się w piaskownicy. Znałam ryzyko. W życiu są tylko prawdy, ale tak naprawdę półprawdy. Moja prawda, twoja prawda. Nigdy nie było prawdy obiektywnej, nie może jej być, bo każdy widzi przez swoje soczewki. I tak …

Czytaj dalej „Do Słońca…”

Chwile…to nie wspólna droga Jestem…jestem dla Siebie. Rozgaszczam się w niewygodzie słów, niewygodzie uczuć…które były piękne… Żałuję…że nie mogę ich zatrzymać…zatrzymać takimi…jakimi były…wtedy. Okazały się…momentami…choć były stworzone i nasączone prawdziwą miłością…prawdziwą obecnością prawdą…mojego Serca. Dziękuję Sobie i dziękuję Tobie, dziękuję mojemu Sercu…za tę prawdę, autentyczność i odwagę… w wyrażaniu siebie…pomimo przeszłości, pomimo tej trudnej wspinaczki …

Czytaj dalej „”