Za ma\u0142o w tym nas, dziennych, prawdziwych i zwyk\u0142ych.
Za wiele metafor i paraleli, szczeg\u00f3lnie paraleli. <\/p>\n\n\n\n
Pogubi\u0142a si\u0119 istota rzeczy, jakby ta istota by\u0142a mniej wa\u017cna.
Zgubi\u0142a si\u0119 albo nie dosta\u0142a nawet miejsca\u2026proza. <\/p>\n\n\n\n
Proza\u2026kt\u00f3ra \u017byciem jest.<\/p>\n\n\n\n
A ja kocham proz\u0119. Zawsze kocha\u0142am.<\/p>\n\n\n\n
\u2026lekki ba\u0142agan w domu najcz\u0119\u015bciej,
bo dla mnie wa\u017cniejsza od sprz\u0105tania dusza jest, <\/p>\n\n\n\n
\u2026brudne felgi, bo dla mnie wa\u017cniejsze,
\u017ce ko\u0142a si\u0119 kr\u0119c\u0105 i alfka wiezie mnie tam, gdzie chc\u0119. <\/p>\n\n\n\n
\u2026kanapka z resztki chleba, bo zapomnia\u0142am,
\u017ce mleko na nale\u015bniki skwa\u015bnia\u0142o. <\/p>\n\n\n\n
\u2026niedobrany str\u00f3j do pracy, bo zn\u00f3w si\u0119 zaczyta\u0142am do drugiej w nocy
i wsta\u0142am najp\u00f3\u017aniej, jak si\u0119 da, tyle aby si\u0119 nie sp\u00f3\u017ani\u0107.<\/p>\n\n\n\n
\u2026twoje zm\u0119czenie, bo pracowa\u0142e\u015b w sobot\u0119,
a mimo wszystko przyjecha\u0142e\u015b.<\/p>\n\n\n\n
\u2026brak \u015bwiec w sypialni, bo wa\u017cniejsze, \u017ce w niej oboje jeste\u015bmy,
w ramionach swych i serce przy sercu.
A nie jak te paralele r\u00f3wnoleg\u0142e, biegn\u0105ce blisko siebie,
ale nigdy nie spotykaj\u0105ce si\u0119 w jednym wsp\u00f3lnym wszech\u015bwiecie.<\/p>\n\n\n\n
Ja kocham proz\u0119.
I tylko na niej mi zale\u017cy.
Nie mo\u017ce by\u0107 poezji w \u017cyciu bez prozy, zabrak\u0142oby drugiego bieguna. <\/p>\n\n\n\n
Ci co s\u0105 ze mn\u0105 blisko, cz\u0119sto m\u00f3wi\u0105:
dzwoni\u0119, sprawdzi\u0107 czy \u017cyjesz, bo ty nie dzwonisz.
Oni wiedz\u0105 , \u017ce nie dlatego, \u017ce ich nie ceni\u0119,
tylko dlatego, \u017ce kocham \u015bwiat mojej duszy\u2026i eksploruj\u0119 j\u0105,
by pi\u0119kniejsz\u0105 proz\u0119 \u017cy\u0107, w prawdziwej Obecno\u015bci.
Proz\u0119 moj\u0105\u2026dla mnie\u2026i dla ludzi z kt\u00f3rymi przychodzi mi do\u015bwiadcza\u0107.
Oni wiedz\u0105, \u017ce b\u0119d\u0119 dla nich nawet, gdy zadzwoni\u0105 w nocy,
b\u0119d\u0119\u2026naprawd\u0119\u2026obecna dla nich.<\/p>\n\n\n\n
\u017bycie moje\u2026dwa bieguny,
od dawniejszego najgorszego dna po transcendencj\u0119.
A ja jestem g\u0142odna prozy. Zawsze ta proza \u017cycia by\u0142a moim celem.
O niej \u015bni\u0119. Aby w swej mo\u017cliwie najpe\u0142niejszej Obecno\u015bci jej do\u015bwiadcza\u0107.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Za ma\u0142o w tym nas, dziennych, prawdziwych i zwyk\u0142ych. Za wiele metafor i paraleli, szczeg\u00f3lnie paraleli. Pogubi\u0142a si\u0119 istota rzeczy, jakby ta istota by\u0142a mniej wa\u017cna. Zgubi\u0142a si\u0119 albo nie dosta\u0142a nawet miejsca\u2026proza. Proza\u2026kt\u00f3ra \u017byciem jest. A ja kocham proz\u0119. Zawsze kocha\u0142am. \u2026lekki ba\u0142agan w domu najcz\u0119\u015bciej, bo dla mnie wa\u017cniejsza od sprz\u0105tania dusza jest, … <\/p>\n